گلایه‌هایی به وسعت صدای «حبیب محبیان» از زبان اهالی موسیقی

گلایه‌هایی به وسعت صدای «حبیب محبیان» از زبان اهالی موسیقی

00000_4

همه لحظه‌شماری می‌کردند تا تکذیبیه‌اش منتشر شود و مطمئن شوند که خالق خاطرات ماندگار بیش از سه نسل سلامت است. اما در عین ناباوری بالاخره نام «حبیب محبیان» در داخل ایران یک تأییدیه گرفت و آن هم تأیید خبر پرواز ابدی‌اش بود. او بیش از چهار دهه برای مردم ایران خواند و هر سال مجوز محبوبیتش تمدید و قدرت آن دوچندان شد. اما نهایتاً نتوانست در داخل خاک مادری‌ خود برای مردمش زنده بخواند. همین موضوع مهمترین نکته‌ای بود که اهالی موسیقی پس از انتشار خبر درگذشت حبیب به آن اشاره کردند. همکاران و دوستان زنده‌یاد حبیب از سنین مختلف در صفحات شخصی خود واکنش‌های گوناگونی به این اتفاق نشان دادند اما همگی از این گلایه داشتند که چرا حبیب در طول این چند سال اقامتش در کشور نتوانست مجوز بگیرد؟ آنها عکس‌ها و ویدئوهای گوناگونی همراه این اتفاق به اشتراک گذاشتند که گزارش واکنش‌های آنها را در ادامه می‌خوانید:

محسن شیرالی:«در این زمان بی های و هوی لال پرست/خوشا به حال کلاغان قیل و قال پرست… حبیب هم رفت. آرام… صدای خاطرات کودکی… حیف.. کاش این وطن جای دیگری بود.»

نیکان:«صدای دهل میاد… از سینه‌کش کوه‌های بلند. مرد تنهای شب، شب تنها شد.»

رضا کریمی‌تبار:«مرد تنهای شب هم رفت.»

علیرضا افکاری:«متأسفانه الان خبر بسیار غم‌انگیز درگذشت حبیب رو شنیدم. روحش شاد…»

یغما گلرویی:««بدرود! مرد تنهای شب. خبر مثل همیشه کوتاه و صاعقه وار رسید. «حبیب خواننده درگذشت». «حبیب» سبکی خاص خود در خواندن و اهنگسازی داشت.  همکاری با بزرگی مثل «واروژان» را تجربه کرده و از شعر شاعرانی مثل «نادر ابراهیمی» و «شفیعی کدکنی» و «محمدعلی بهمنی» در آثارش استفاده کرده و بسیاری از آهنگهایش در حافظه ی شنیداری مردم ماندگار شده بودند. هفت سال پیش با چراغ سبز و وعده های دروغین «محمود احمدی نژاد»، به امید فعالیت مجدد در ایران، به وطن بازگشته بود و از آنجایی که آهنگ – به زعم دفتر موسیقی – مبتذل هم در کارنامه خود نداشت گمان می کرد مشکلی برای فعالیت در ایران نداشته باشد. حتا باور داشت که در «استادیوم آزادی» کنسرت خواهد داد اما  آنقدر از این نهاد به آن نهاد سنگ قلابش کردند که پشیمان و  سرخورده به روستایی در شمال کوچید برای زندگی و تنها نقش مهمان جشن ها و مراسم های مختلف نصیبش شد بدون این که اجازه اجرای آهنگهایش را داشته باشد. آن چه حالا خبر درگذشتش را تلختر می کند تلاش هفت ساله ی بی فایده اش برای گرفتن مجوز انتشار آلبوم و برگزاری کنسرت بود. او هم مثل بسیاری هنرمندان مغضوب دیگر دق مرگ شد و حالا لابد «دفتر موسیقی» مانند مغضوبانی که مجوز انتشار به آثارشان نداد و بعد به مناسبت درگذشتشان پیام تسلیت منتشر کرد، قبری در «قطعه هنرمندان» برایش مهیا کرده که کنار باقی ممنوع الفعالیت ها در این قطعه آرام بگیرد. این سرنوشت تمام کسانی ست که بی اعتنایی متولیان نابلد فرهنگی به موسیقی و هنر را باور نداشته باشند. یکی یکی می میریم و دولت فعلی هم همچنان در دسته کلید زنگ زده اش پی کلیدی می گردد که با آن قفل عتیقه ی «موسیقی مردمی» را باز کند. «حبیب» اولین قربانی این خوشباوری نبود و آخرین هم نخواهد بود. خواننده ی خلاق و صاحب سبکی که  جای خالی اش تا همیشه در موسیقی ما احساس خواهد شد و گویی در محبوبترین ترانه اش سرنوشت محتوم خود را فریاد می زد: من مرد تنهای شبم/ مهر خاموشی بر لبم… یادش گرامی.»

مسعود امامی:«خداحافظ مرد تنهای شب! خیلی دوست داشتم بدونم از اینکه دیگه غربت‌نشین نیستی شادی یا توی این غربت خانگی ملول!»

مسعود مرادی:«مرگ آغاز جاودانه‌هاست. حبیب هم رفت… ممنون از این‌همه موزیک خاطره‌ساز حبیب همیشه محبوب.»

سعید شهروز:«مرد تنهای شب درگذشت. روحت شاد.»

سینا سرلک:«حبیب محبیان درگذشت…من مرد تنهای شبم…روحش شاد.»

روزبه نعمت‌اللهی:« در این زمان بی های و هوی لال پرست/خوشا به حال کلاغان قیل و قال پرست. چگونه شرح دهم لحظه لحظه خود را برای این همه ناباوری خیال پرست…»

محسن یگانه:«با صدای گیتارش خاطرات زیادی داشتم.»

علی ایلیا:«شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد.»

مسعود همایونی:«حبیب عزیز هم از میان ما پرکشید. مرد تنهای شب…خواننده، آهنگساز و نوازنده گیتار…صدای فریاد نسل ما و پدران ما… روحش شاد و یادش گرامی. پ.ن: ما هیچ وقت قدر هنرمندانمون رو تا زنده هستند نفهمیدیم… حالا همش گیر بدیم به مجوز و حراست و…! امیدوارم خداوند خودش روزی تقاص هنر و هنرمندان رو از دشمنان هنر بگیره… شاید در آینده دور یا نزدیک من و ما هم زنده نباشیم، ولی رودخانه هنر همیشه جاری خواهد بود…»

احسان حق‌شناس:«روحش شاد و یادش گرامی»

عارف محمدی:«خداحافظ مرد تنهای شب… میدونم که منتظر بودی تا در خاک کشور خودت بتونی کنسرت بذاری ولی حیف که…»

علی عبدالمالکی:«بدرود…»

محمد علیزاده:«حبیب محبیان درگذشت… روحشون شاد و قرین رحمت الهی.»

علی پارسا:«تسلیت………»

سعید زمانی:«ای وای… نمیدونم چی بگم…روحت شاد.»

علیرضا طلیسچی:«تسلیت به جامعه موسیقی…»

رضا صادقی:«قدر آیینه بدانیم که هست، نه در آن لحظه که افتاد و شکست… تسلیت به جامعه هنری، مرد تنهای شب رفت و یادگارهایش خواهد ماند…»

مصطفی پاشایی:«بازگشت همه به سوی اوست. با نهایت تأسف و تأثر درگذشت حبیب محبیان خواننده محبوب و مردمی و انسان مهربان و رئوف را به شما عزیزانم و اهالی هنر تسلیت عرض می‌نمایم. از خداوند متعال برای ایشان طلب مغفرت و برای بازماندگان گرامی‌شان صبر خواستاریم.»

بابک قدمایی:«مرد تنهای شب تنهاتر شد!»

حسین توکلی:«این قافله عمر عجب می‌گذرد. خداحافظ حبیب دوست داشتنی.»

سعید مدرس:«درگذشت حبیب رو به همه دوستداران صدا و آهنگ‌های این هنرمند تسلیت می‌گم. یادش گرامی.»

حسین علیشاپور:«حبیب محبیان، جزو نسلی از خوانندگان موسیقی پاپ ایران بود که خوب می‌دانستند که کارشان چیست و چه باید بکنند. حبیب، مرد تنهای شب، امروز صبح در شصت و سه سالگی قلبش ایستاد و درگذشت. انگار این همه راه از لس آنجلس آمده بود که نگذارند کار کند تا بمیرد. وقوف داشت شاید به زودرس بودن مرگش و اصلا شاید به قول بهروز وثوقی گوزن‌ها می‌خواست آبرومند خلاص شود…به کسانی که دوستش داشته و دارند و کسانی که موسیقی و کلاً هنر را در هر ژانری سره می‌پسندند تسلیت می‌گویم. در این زمان بی های و هوی لال پرست/خوشا به حال کلاغان قیل و قال پرست.»

موموریضا:«خدای من باورش سخته…»

پدرام طهماسبیان:«حبیب محبیان درگذشت»

علی تفرشی:«مرد تنهای شب چه تنها خاموش شد.»

مهدیه عرب:«رسیده‌ها چه غریب و نچیده می‌افتند/به پای علف‌های هرزکال پرست. حبیب درگذشت. تسلیت به جامعه هنری و تمام دوستداران این خواننده خاطره‌ساز.»

زانیار خسروی:«روحش شاد…»

امین رستمی:«حبیب هم آسمونی شد… اومده بود ایران با هزار امید برای فعالیت مجاز. روحش شاد.»

بهنام صفوی:«خیلی دوست داشتم شایعه باشه ولی فقط افسوس… روحش شاد و یادش گرامی.»

مهدی مدرس:«همه یه روزی میریم…ولی کاش آرزو به دل نریم…محمد عزیزم تسلیت می‌گم خدا بهت صبر بده.»

حامد همایون:«من مرد تنهای شبم/صد قصه مانده بر لبم تنها و…. روحش شاد. همیشه یاد این کلام زیبای پروین اعتصامی میفتم این جور مواقع هرکه باشی و به هرجا برسی/آخرین منزل هستی این است.»

حمیدرضا گلشن:«چگونه شرح دهم لحظه لحظه خود را/ برای این همه ناباور خیال پرست. حبیب عزیزم همیشه در قلب مردم ایران ماندگاری. روحت شاد.»

فرشید اعرابی:«با نهایت تاسف حبیب عزیز هم از بین ما رفت. عاشقت بودم مرد تنهای شب. هشت سالم بود پای برنامه رنگارنگ لحظه‌شماری می‌کردم که حبیب نشون بده. گیتارو با آهنگ‌های تو شروع کردم. مادر بی تو تنها و غریبم… خیلی دلم سوخت خیلی… آسمان خاکستری رنگ بغض باران در نگاهش. حبیب نمرد دق کرد…»

نیما علامه:«مرد تنهای شب روحت شاد… تسلیت»

هومن خلعتبری:«صدای دهل از سینه‌کش کوههای بلند روستای «نیاسته کتالم» رامسر برای حبیب آمد. آخر هم اجازه خواندن آواز نگرف… عمرها بردی و خوردی، بیش از این باری ندادی! حیف، حیف از این همه رنج بشر در رهگذارت…»

افشین کریمی:«خداحافظ آوای بی نوایی… به شکوفه‌ها به باران برسان سلام ما را»

حجت اشرف‌زاده:«مرد تنهای شب سفرت بخیر.»

مهدی کاشی:«مرد تنهای شب… من مرد تنهای شبم/مهر خاموشی بر لبم… تنها و غمگین رفته‌ام. دل از همه، گذشته‌ام. تنهای تنها. غمگین و رسوا. تنها و بی فردا منم.»

سید محمد کاظمی:«انالله و انا الیه راجعون»

زهرا عاملی:«آقا… هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق… امیدوارم کسایی که نذاشتن شما در کشورتون بخونید بتونن خودشون و ببخشن… دلم گرفت از رفتنتون…»

ترانه مکرم:« در این زمان بی های و هوی لال پرست/خوشا به حال کلاغان قیل و قال پرست»

هومن گامنو:«تازه آهنگاشو ریخته بودم تو فلشم خیلی حال میده آهنگاش، دمش گرم. تو آرامش باشی مرد. این همه وقته نمیذاشتن آلبومش بیاد الان اگه بدن بیرون خیلی نامردیه.»

مجید اخشابی:«مرد تنهای شب روحت شاد»

علی لهراسبی:«تسلیت فراوان… خداوند رحمتشون کنه.»

محمد زارع:«تسلیت… طبق آمار دوستان نزدیک ایشون و پسرشون در حال افزایش هستن.»

گرشا رضایی:«باورش خیلی سخته واسه هممون. مرد تنهای شب قهرمان کودکی و نوجوانی ما درگذشت.»

مانی رهنما:«با نهایت تاثر و تالم از درگذشت خواننده ارزشمند و قدیمی، حبیب، اشک‌هایم را با شنیدن آثارش پاک می‌کنم و به خانواده‌اش و شما عزیزان که خاطره‌های بسیار دارید از خودش و صداش تسلیت می‌گویم. حیف و صد حیف.»

بابک جهانبخش:«باورم نمیشه…هنرمندی که کلی با صدای خاصش و آثار زیباش خاطره داشتیم و داریم هم خیلی زود از بین ما پرکشید و آسمانی شد… روحت شاد و در آرامش حبیب جان. به خانواده محترم محبیان بخصوص محمد عزیز از صمیم قلب تسلیت عرض می‌کنم.»

مهرداد نصرتی:«همیشه آهنگاشو میخوندم. ازشون خیلی چیزا یاد گرفتم. خواننده تاثیرگذار و بسیار خلاق. روحت شاد مرد تنهای شب. روحت شاد.»

کیوان کاظمیان:«زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست. هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود. صحنه پیوسته به جاست. خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.»

حامد طاهری:«تکرار عکست در این فضای مجازی یعنی فریاد… هنرمندان رو دق ندید بالانشینان.»

محمدرضا خانزاده:«مردی که کلی با صداش خاطره داشتیم از بینمون رفت. روحش شاد.»

ایلیا منفرد:«مرد تنهای شب، با مهر خموشی بر لبش… در سکوت رفت… تا این سکوت برای برخی، حامل پیامی باشد: هنرمند در سکوت؛ می‌میرد، دق می‌کند و تمام می‌شود.»

حمید عسکری:«تسلیت. مرد تنهای شب از تنهایی درآمد.»

محمد ناهیدی:«چه دردیست در میان جمع بودن ولیکن گوشه‌ای تنها نشستن.»

کامران رسولزاده:«شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد/فریبنده زاد و فریبا بمیرد/شب مرگ تنها نشیند به موجی/ رود گوشه‌ای دور و تنها بمیرد. پ.ن: تو در صدای رمزآلودت زنده خواهی ماند، اسم این کار تو مرگ نیست، افسوس…»

امید جهان:«سلام. روحش شاد، همیشه میگفتن مهمون حبیب خداست ولی امشب حبیب مهمون خداست.»

میلاد اکبری:«هنرمند دوست داشتنی، حبیب عزیز روحت شاد. به خانواده محترمش تسلیت می‌گم.»

رضا پوررضوی:«این عکس واسه روزیه که این بزرگ مرد تازه اومده بود ایران. یادمه وقتی رفتیم دنبالش روز 4 ماه رمضان بود و دقیقاً در همچین روزی درگذشت. روحت شاد مرد تنهای شب.»

اهورا ایمان:«حبیب از بس سکوت کرد مرد. تسلیت… کجای این شب غریبم و کجای این کرانه کبود/ کجای این شبی که از ازل چراغ ماه قسمتش نبود/ کجای این شبم که می‌کشد هوای گریه‌ام به ناکجا/ از این خرابی‌ام که می‌برد/ به خانه‌ای که نیست ای خدا…»

استاد محمدعلی بهمنی:«با عرض تأسف و تسلیت چگونه شرح دهم لحظه لحظه‌ی خود را برای اینهمه ناباور خیال پرست.»

تهمورس پورناظری:«در امتداد حبس نفس. اجازه مردن داری. وقتی مجوز خواندن نداری.»

مهدی یغمایی:«مرد تنهای شب در تنهایی از شهر ما رفت.»

امیر تاجیک:«معلوم نیست نوبت بعدی سفر بنام چه کسی از ما باشد، گرچه رفتن از این مسافرخانه زمین انکارناپذیر است! حبیب مرد تنهای شب. خیلی‌ها مثل من با صداش بزرگ‌شدن. خواننده دوست‌داشتنی و خاطره‌ساز با آهنگ‌های بی‌نظیر و خاص از میان ما رفت اما صدا همیشه ماندنیست.»

رحمان:«بازگشت همه بسوی اوست. تسلیت به جامعه هنری مردم ایران بری از دست دادن مرد تنهای شب. حبیب محبیان، خواننده مشهور و خوش صدای کشورم به دیار باقی شتافت، رفت و ایران بانو تنها ماند. روحش شاد و قرین رحمت حق تعالی، آمین.»

محمدرضا عیوضی:«چه غریبانه کوچ می‌کنند، کسانی که یک عمر باهاشون خاطره داریم.»

هومن نامداری:«رسیده‌ها چه غریبه و نچیده می‌افتند. به پای هرزه علف‌های باغ کال پرست.»

مونا برزویی:«هنوز زنده‌ام و زنده بودنم خاری‌ست/ به تنگ چشمی نامردم زوال پرست. غربت کدومه؟ اینکه در میان مردمت باشی و سکوت کنی یا اینکه دور از مردمت باشی و اجرا کنی؟ هنرمندهای ما همیشه توی غربتن.»

مازیار فلاحی:«با اینکه بهار است اما ببار ای برف… ببار ای برف.»

مهرداد احمدزاده:«مرد تنهای شب روحت شاد… امیدوارم تا هنرمندای بزرگمون زنده هستن قدرشون رو بدونیم.»

بهنام صفاریان:«حبیب هم از میان ما رفت.»

احسان نی‌زن:« شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد/فریبنده زاد و فریبا بمیرد/شب مرگ تنها نشیند به موجی/ رود گوشه‌ای دور و تنها بمیرد. روحت شاد مرد تنهای شب.»

احسان خواجه‌امیری در حالی که عکسی از لحظه دریافت تندیس از دست مرحوم حبیب در سومین جشن سالانه «موسیقی ما» را به اشتراک گذاشته بود نوشت:«هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق/ ثبت است بر جریده عالم دوام ما/ خیلی غم انگیز بود رفتن حبیب عزیز از بین ما. تسلیت به همه هنردوستان و خانواده محترمشون.»
انوشیروان تقوی:«در نهایت تأسف و ناباوری حبیب محبیان عزیز از بین ما رفت. افتخار اینو داشتم که آهنگ «شونه به شونه» رو از اون مرحوم تنظیم کرده بودم که به شما هواداران عزیز این هنرمند عزیز تقدیم می‌کنم. روحت شاد.»

علی پهلوان:«از تو یه دنیا خاطره زیبا و ترانه ماند… آنها که نگذاشتند باز هم برایمان بخوانی هم در یاد می‌مانند.»

بهنام کریمی:«روحت شاد مرد تنهای شب… انگار همین دیروز بود سر ضبط کار… وسعت و قدرت صدات بی‌نظیر بود و شنیدن خبر فوتت واقعا غیرمنتظره. ای کاش قدر همو بیشتر بدونیم.. دنیا واقعا دو روز.»

مهرداد کاظمیان:«مرد تنهای شب روحت شاد و یادت همیشه زنده»

علیرضا عصار:«روحتون شاد»

فربد یزدانفر:« قدر آیینه بدانیم که هست، نه در آن لحظه که افتاد و شکست… مرد تنهای شب رفت…»

کیان پورتراب:«هنوز زنده‌ام و زنده بودنم خاری‌ست به تنگ چشمی نامردم زوال پرست.»

نیوشا بریمانی:«روحش شاد. یادش گرامی»

میلاد فرهودی:«تسلیت. خیلی ناراحت شدم.»

مهران عباسی:«ممنون برای یک عمر خاطرات قشنگت که برای ما ساختی. هنرمند هیچ وقت نمی‌میره و صداش همیشه جاودانه خواهد موند.»

رضا یزدانی:«حبیب درگذشت. باورش خیلی سخته… تنها صداست که می‌ماند. روحش شاد.»

احسان غیبی:«به آرزویش رسید. در خاک وطنش سر به خاک نهاد… هنرمند را هرچه بیشتر اذیت کنند، محبوب‌تر خواهد شد.»

محسن رجب‌پور:«حبیب آن مرد تنها، بیصدا رفت… مرد تنهای شب، ساعاتی پیش از کنار ما پرکشید و ما تا ابد تشنه صدای زیبای او خواهیم بود.»

مهدی یراحی:«سرداده در سکوتی، آوای بینوایی. یکی از بدترین روزها قطعاً امروزه، که عجیب تداعی‌کننده روز پرواز غریبانه فریدون فروغی و فرهاده برام… تسلیت به جامعه هنر و خانواده محترم محبیان به خصوص محمد عزیز. روحش شاد. صدای دهل میاد.»

سیروان خسروی:«مرگ حبیب رو به خانواده و دوستدارانش تسلیت میگم. چیزی که قلب آدمو به درد میاره اینه که حبیب و خیلی از هنرمندای قبل و بعد ایشون به مرگ طبیعی از دنیا نمیرن. بلکه با خانه نشین شدن و ممنوع الکاری دق مرگ میشن.»

فریان:«بخواب آروم گل بی‌خار و بی‌کینه. ای کاش هیچ وقت از نزدیک ندیده بودمت. ای کاش نمی‌دیدم که چقدر در مملکت خودت غریب هستی. فدای آن خنده‌ها و مهربانی‌هایت آخر من چه کنم با خاطراتت؟ می‌خواستم به مراسم رونمایی آلبوم و اولین کنسرتم دعوتت کنم. می‌خواستم باز هم تشویقم کنی و برایم دست بزنی تا به خود ببالم. می‌خواستم روی استیج روی ماهت را ببوسم و از تو تشکر کنم که موسیقی و صدایت باعث ورود من به این حرفه شد. می‌دانم از این به بعد عزیزتر می‌شوی و همه می‌خواهند خودشان را نزدیک اسمت کنند. اما تو آرام بخواب که از این دنیای تزویر و بی‌رحم رها شدی. خیلی درد در دل داشتی، ببخش که نتوانستیم مرحمی باشیم برای تنهاییهایت. مرد تنهای شبم قلبم ترکید از کوچ غریبانه‌ات… »

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *